دو قطره آب كه به هم نزديك شوند، تشكيل يك قطره بزرگتر ميدهند...

        اما دوتكه سنگ هيچگاه با هم يكی نمی شوند !

 پس هر چه سخت تر و قالبی تر باشيم،

    فهم ديگران برايمان مشكل تر، و در نتيجه

    امکان بزرگتر شدنمان نيز كاهش می یابد...

آب در عين نرمی و لطافت در مقايسه با سنگ،

    به مراتب سر سخت تر، و در رسيدن به هدف خود

    لجوجتر و مصمم تر است.

   سنگ، پشت اولين مانع جدی می ايستد.

    اما آب... راه خود را به سمت دريا می يابد.

    در زندگی، معنای واقعی

    سرسختی، استواری و مصمم بودن را،

    در دل نرمی و گذشت بايد جستجو كرد.

 گاهی لازم است كوتاه بيايی...

گاهی نمیتوان بخشید و گذشت...اما می توان چشمان را بست

    و عبور کرد

گاهی مجبور می شوی نادیده بگیری...

  گاهی نگاهت را به سمت ديگر بدوزي که نبینی....

  ولی با آگاهی و شناخت

 وآنگاه بخشیدن را خواهی آموخت


در زندگی چون آب باش .