نسیم وصل
نسیم وصل
فرازهايي از مناجات امام زين العابدين(ع)
خدايا! مرا با حراست خود از آسيب ها مصون بدار . در سايه حفظ خود گير؛ چنان كه در قلمروات امنيت يابم.
خدايا! من اينك از اين بي حالي خود به پيشگاه تو گله مندم!
من اينك به فزون بخشي ات پناه آورده ام، در حالي كه از تو به خودت مي گريزم!
سرورم! اينك از تو مي خواهم كه در بهره مندي من از بخشش ات فزون بخشي خود را مقياس گيري و مرا وامدار بخشايش خويش كني!
خطايي بر سر راه من رخ نمود و من وسوسه گرم، آن خطاي زشت را آرايش و توجيه كرد. هوس نيز بر من چيره شد و شور بختي ام به ياري آن همه شتافت! و در اين ميان با سرا پرده عيب پوشي ات كه عمري وامدار آن بودم، به غرور دچار شدم! چنين بود كه تو را نافرماني كردم و با تو از در مخالفت در آمدم!
واي من از كارنامه سياهم كه قلم داران تو با آماري از همه گناهانم آن را فراهم كرده اند! چنان كه اينك با يادآوري آن، ناگزير پذيراي نوميدي مي شدم، اگر به بزرگواري و مهر بي كران تو اميدي نداشتم و تو خود مرا از نا اميدي نهي نكرده بودي! اي خدايي كه از همه كساني كه اميدواراني به آنان دل مي بندند، برتري!
از درگاه خود موهبتي از رحمت ويژه ات به ما ببخشاي كه تويي آن خداي بسيار بخشنده و پر دهش!
سرورم! وابستگي به دنيا را از دل من بيرون كن
كمك ام كن تا بر خويشتن خويش زار بگريم
سرورم! پشتوانه ام تويي، چنان كه اعتماد و اميدواري به كسي جز تو ندارم و تنها به تو توكل مي كنم؛ كه به رشته مهرت آويخته ام! تو هر كه را بخواهي، با رحمت خود مي نوازي و هر كه را دوست بداري، بزرگوارانه هدايت مي كني.
اي مولاي من! يادت دل مرا سرمايه زندگي است و با زمزمه مناجات رنج بيم را فرو مي نشانم! با توام اي مولاي من، اي خاستگاه همه آرزوها و نقطه اوج و پايان خواسته ام! ميان من و گناه من جدايي بيفكن!
اي خداي من! به من، آن گاه رحم كن كه حرفي در دفاع از خود نخواهم داشت و زبانم در پاسخ كند مي شود و به هنگام بازجويي تو از من، به بحران فكري دچار مي شوم! اي اميد بزرگ من!
(فرازهايي از مناجات امام زين العابدين(ع) در دعاي ابو حمزه ثمالي)
منبع : http://www.boshraa.ir/news.php?readmore=391
فرازهايي از مناجات امام زين العابدين(ع)
خدايا! مرا با حراست خود از آسيب ها مصون بدار . در سايه حفظ خود گير؛ چنان كه در قلمروات امنيت يابم.
خدايا! من اينك از اين بي حالي خود به پيشگاه تو گله مندم!
من اينك به فزون بخشي ات پناه آورده ام، در حالي كه از تو به خودت مي گريزم!
سرورم! اينك از تو مي خواهم كه در بهره مندي من از بخشش ات فزون بخشي خود را مقياس گيري و مرا وامدار بخشايش خويش كني!
خطايي بر سر راه من رخ نمود و من وسوسه گرم، آن خطاي زشت را آرايش و توجيه كرد. هوس نيز بر من چيره شد و شور بختي ام به ياري آن همه شتافت! و در اين ميان با سرا پرده عيب پوشي ات كه عمري وامدار آن بودم، به غرور دچار شدم! چنين بود كه تو را نافرماني كردم و با تو از در مخالفت در آمدم!
واي من از كارنامه سياهم كه قلم داران تو با آماري از همه گناهانم آن را فراهم كرده اند! چنان كه اينك با يادآوري آن، ناگزير پذيراي نوميدي مي شدم، اگر به بزرگواري و مهر بي كران تو اميدي نداشتم و تو خود مرا از نا اميدي نهي نكرده بودي! اي خدايي كه از همه كساني كه اميدواراني به آنان دل مي بندند، برتري!
از درگاه خود موهبتي از رحمت ويژه ات به ما ببخشاي كه تويي آن خداي بسيار بخشنده و پر دهش!
سرورم! وابستگي به دنيا را از دل من بيرون كن
كمك ام كن تا بر خويشتن خويش زار بگريم
سرورم! پشتوانه ام تويي، چنان كه اعتماد و اميدواري به كسي جز تو ندارم و تنها به تو توكل مي كنم؛ كه به رشته مهرت آويخته ام! تو هر كه را بخواهي، با رحمت خود مي نوازي و هر كه را دوست بداري، بزرگوارانه هدايت مي كني.
اي مولاي من! يادت دل مرا سرمايه زندگي است و با زمزمه مناجات رنج بيم را فرو مي نشانم! با توام اي مولاي من، اي خاستگاه همه آرزوها و نقطه اوج و پايان خواسته ام! ميان من و گناه من جدايي بيفكن!
اي خداي من! به من، آن گاه رحم كن كه حرفي در دفاع از خود نخواهم داشت و زبانم در پاسخ كند مي شود و به هنگام بازجويي تو از من، به بحران فكري دچار مي شوم! اي اميد بزرگ من!
(فرازهايي از مناجات امام زين العابدين(ع) در دعاي ابو حمزه ثمالي)
منبع : http://www.boshraa.ir/news.php?readmore=391
+ نوشته شده در ساعت توسط اسلامي
|