مـــــــــد يــــــــــر  ســـــــــــرا

مرا از درون بي‌نيازي بخش

امام حسين(ع) در دعاي عرفه

بار خدايا! اين من ام كه به تو دل سپرده ام و به پروردگاري تو گواهي مي دهم با اعتراف به اين حقيقت: بي ترديد تو مرا پروردگاري و بازگشت من به سوي تو خواهد بود.
بي آن كه خودم را در آن صحنه ي آفرينش حضوري باشد، يا در فرآيند پيدايش ام، هيچ سهمي!
هم آفرينش را آغازگري، هم باز آفريني!

با زلال ايمان ام،
با رمز عزم و باورهاي بي ترديدم،
با رمز و رازهاي درون ام،
با موج هاي پيوسته فروغ ديده ام،
با رازهاي كتيبه پيشاني و رموز سرنوشت ام،
با گوشت و خون، با پوست و مو، با استخوان و مغز، با خواب و بيداري،
سرانجام با حركت هاي ركوع و سجودم!

بار خدايا! مرا از درون بي نيازي بخش، دل ام را سرشار يقين كن، كار و كارنامه ام را با اخلاص بياراي، چشم ام را فروغ بخش، هر اندام ام را رمز بهره وري ام ساز، شنوايي و بينايي ام را تا واپسين دم از من مگير؛ چنان كه آن دو ميراث برم باشند!

بار خدايا! هر رنج را از من بزداي، بر زشتي ام پرده افكن، لغزش ام را بيامرز
از هراس هاي سهمگين اين جهان و رنج هاي جهان پسين ام برهان و مرا بسنده باش!

بار خدايا! مرا از آنچه مي ترسم، تو خود بسنده باش! در برابر آن چه برايم هراس انگيز است، بيمه ام كن!
مرا با گناهانم بي آبرو مكن و مخواه كه با افشاي زشتي هاي درون ام رسوا شوم. و مرا جز به خودت به ديگري وا مگذار! رشته سرنوشت ام را تويي كه در دست داري!
از اين غربت و تنهايي و آوارگي ام، به پيش گاه تو راز دل مي گويم! و نيز از اين فاجعه كه: امروز همان كسي كه با مشيت ات زمامدار من است، مرا با نگاه تحقير مي نگرد!

اي كه از گناهان بزرگ با بردباري مي گذري!
اي كه با فزون بخشي نعمت ها را فراگير مي سازي!
اي كه با بزرگواري كفه پاداش را سنگين مي كني!
اي كه در اوج سختي مرا پشتوانه اي!
اي كه در هنگامه تنهايي ام يار و همدمي!
اي كه به گاه پريشاني رنج به دادم مي رسي!

منبع :http://www.boshraa.ir/news.php?readmore=379